خداوند ولى كسانى است كه ايمان آورده‌اند . آنها را از تاريكيها خارج ساخته و به نور هدايت مىنمايد . ولى آنان كه كفر ورزيدند اوليائشان طاغوت است كه آنها را از نور بيرون برده و به تاريكيها مىكشانند . اينان هميشه در آتش باقى خواهند ماند . انسان قرآنى هيچگاه گردنش را پيش باطل خم نمىكند بلكه سعى دارد تا باطل را از بين برده و حق را چيره نمايد . همه بدبختيها و اسارتها به جهت ترس از مرگ است . ترس از مرگ باعث مىشود تا انسان تن به هر ذلّتى بدهد ولى زنده بماند . از اينرو وابسته‌ترين ملتها و اسيرترين آنها ، ملتهائى بودند كه از آموزش‌هاى دينى به دور بوده و مرگ را فانى شدن مىدانسته‌اند . اما قرآن مرگ را رسيدن به خدا دانسته و شهادت را زندگى جاويد و حيات حقيقى معرفى مىكند . از اينرو انسان قرآنى جز خدا نزد هيچ قدرتى گردن خم نمىكند . هركه پيمان با هوالموجود بست * گردنش از بند هر معبود است مؤمن از عشق است و عشق از مؤمن است * عشق را ناممكن ما ممكن است عشق را آرام جان حريّت است * ناقه‌اش را ساربان حريّت است آن امام عاشقان پور بتول * سرو آزادى زبستان رسول الله الله باى بسم الله پدر * معنى ذبح عظيم آمد پسر سرخ رو عشق غيور از خون او * شوخى اين مصرع از مضمون او بر زمين كربلا باريد و رفت * لاله در ويرانه‌ها كاريد و رفت تا قيامت قطع استبداد كرد * موج خون او چمن ايجاد كرد سرّ ابراهيم و اسماعيل بود * يعنى آن اجمال را تفصيل بود